Przeskocz nawigację


1. The Dreadful Hours
2. Raven and the Rose
3. Le Figlie Della Tempesta
4. Black Heart Romance
5. A Cruel Taste of Winter
6. My Hope the Destroyer
7. The Deepest of All Hearts
8. Return to the Beautiful

Ocena: 8/10

Dość świeże nagranie My Dying Bride, wydane dokładnie w momencie, gdy wszyscy zaczynają się zastanawiać co właściwie jest grane. Poprzedni studyjny album wszedł na rynek w 1999 potem w 2000 część pierwsza składanki, rok później część druga, cholera co się dzieje?? MDB się wypala i robi składanki?? Ale nie!! Jeszcze w 2001 wydane zostaje The Dreadful Hours i wszystkim szczęki opadają…

Powolutku delikatnie pada deszczyk i gra smutna gitarka, po prostu banał i oklepany doom metal, ale jakże pozory mylą. Tytułowy kawałek ma wszak aż dziewięć minut, więc kiedy już zasypiamy pojawia się przesterowana gitara i zawodzący głos Aarona, ale to i tak nie wszystko. Potem znowu wracamy do smętu, ale z tej drogi już nie ma powrotu, wkraczamy w koszmar dziecka, o czym informuje nas przytłaczający growl i klawisze. Koszmar kończy się znowu początkowym motywem, ale i tak już nic nie jest takie samo.

I dalej płyta się toczy po naszych mózgach, zmieniając w brutalny sposób wszystkie wesołe myśli w coś zupełnie odwrotnego. Surowe gitary przekrzykują się z Aaronem. Przytłacza podwójna stopa, klawisze wokal i tekst. Na uwagę zasługuje „The Deepest of All Hearts”. Bite osiem minut doom metalu, ciężkiego riffu, growlu, zawodzenia Aarona, by zaraz pod koniec przeprosić nas jednym z najlepszych riffów jakie słyszałem. Łącząc to z klawiszami otrzymujemy coś czego nawet nie będę sie starał opisać.

Naprawdę solidny album, moim zdaniem najlepsza rzecz w dyskografii „Mojej Umierającej Panny Młodej”. Polecam wszystkim tym, którzy od czasu do czasu lubią mocniejszego doła załapać, bo płyta jest silnie depresyjna – ale za to w jaki sposób! Więc jeśli ktoś lubi doła na ostro to zapraszam do przesłuchania „The Dreadful Hours” My Dying Bride. Solidna ósemka.

prof. Grzegorz

%d blogerów lubi to: