Przeskocz nawigację

  1. Labirynth of Longings
  2. From Within
  3. Only the Good Ones Die In Summer
  4. Drowning Theme
  5. Nightingale’s Lament
  6. Waiting
  7. Magic Mirror
  8. Realm of Silence
  9. La danse sur la corde
10. The Last Song
11. Winter
12. Mera Sangeet Kho Gaya

Ocena: 7.5/10

Zabawna rzecz – Persephone nagrała dwa albumy w jednym prawie momencie, a dzieli je prawie wszystko. Od bezpłciowego Atma Gyan odcina się zdecydowanie zakręcona stylistyka Mera Sangeet…, która potrafi zainteresować słuchacza chyba o wiele bardziej, niż znane nam smęty z poprzedniego albumu. Tutaj to, co nie chciało wypalić na poprzedniczce, jakoś sobie – nawet nieźle, dodajmy – radzi. Obok bowiem upiornego, atmosferycznego Drowning Theme, mamy pełne orientalnych wstawek Labirynth of Longings (świetne otwarcie płyty) i dziwne – choć pozytywnie dziwne – Only The Good Ones Die In Summer. In minus można zaliczyć strasznie wysilone Realm of Silence i dziwnie tutaj brzmiące La Danse Sur La Corde (różnie Niemki radzą sobie z francuskim, jak widać). Całość jednak wieńczy przepiękne Winter i ponure Mera Sangeet Kho Gaya – niczym pieśń żałobna.

Jakby to tak zebrać, to wychodzi płyta dobra do słuchania, nawet nie nużąca. Niech już będzie 7.5, a ja będę miał spokój sumienia.

f!eld

%d blogerów lubi to: