Przeskocz nawigację


  1. Gingerbread Coffin
  2. Thimble Island
  3. State Fair
  4. Sweet Water Kill
(The Ocean Song)
  5. Remnants of Percy Bass
  6. Rats
  7. Clipped
  8. PJ + Vincent & Matthew + Björk
  9. My Orphanage
10. Crosswalk
11. Hunter’s Kiss
12. Our Lies
13. AntiqueHighHeelRedDollShoes
14. Cooped
15. Quitter

Ocena: 8/10

Wiecie, co jest kluczem do zrozumienia tego albumu? Latarnia z tyłu na okładce. Znacie takie powiedzenie, że najciemniej pod latarnią? A do tego panienka stojąca pod nią? No to jeszcze dorzucimy cukierkowo-niewinną oprawę reszty i otrzymujemy jeden z najbardziej perwersyjnych i powariowanych albumów „hamerykańskich” dziewcząt.

Już początek atakuje nas pokręconym tekstem: „We found an old doll that was out in the grass/She had special powers, we set a black mass” i lekko zapitym głosem Melory. Potem jest coraz ciekawiej. Mamy kilka rockowych kawałków – jak State Fair, czy Sweet Water Kill, ale i też parę zalatujących perwersyjnym progiem. Prym wiedzie tu fenomenalne PJ + Vincent & Matthew + Bjork. Dziewczyny tutaj się kompletnie nie udzielają, słychać jakieś szarpanie, niczym w starym barze, natomiast utwór to zapis rozmowy pomiędzy tymi czterema osobami. Rozmowy, dodajmy, w stylu motypythonowskim. Po prostu rozkosz dla uszu.

Reszta albumu jest po prostu rockiem na wiolonczelach. Zupełnie odrębnym od tego, co grają panowie z Apocalyptiki – nawiasem mówiąc, ciekawe, jakby wyszła współpraca tym dwóm zespołom? Cóż. Tam mamy trash/metal, tu zaś wyjątkowo dziwny rock. Trudno opisać wrażenia towarzyszące tej płycie – jedni będą się zaśmiewać do rozpuku, inni się zniesmaczą poziomem niektórych dowcipów.

Ja się śmiałem.

f!eld

%d blogerów lubi to: